Samen kom je verder

November 21, 2016By Mario Huibers

Samen kom je veel verder

Golf is een sport waarbij je vooral tegen jezelf speelt en samen met anderen lekker in de buitenlucht op de mooiste banen je kilometers maakt. Nog mooier is het, als je met iets dat je leuk vindt, ook nog een mooi doel kunt steunen.  We hoefden er dan ook niet lang over na te denken om een flight te sponsoren voor het jaarlijkse Net4kids golfevent. Met de opbrengst van het golfevent kunnen Indiase straatkinderen onderdak krijgen in het Rainbow Home in Loreto Bowbazar in India en een jaar lang naar school. Zodat ze de kans krijgen op een betere toekomst, want dat is niet voor iedereen vanzelfsprekend.

Samen met Mike, Carlo en Sanne hebben we een fantastisch resultaat neergezet door maar liefst 4 birdies te slaan en te eindigen op 2 onder par. Een echte teamprestatie. Best knap als je met zijn vieren allemaal een handicap hebt die hier ver, en in mijn geval heel ver, boven zit.

We speelden volgens het Texas Scramble principe. Je speelt steeds verder met de bal die het beste is geslagen. Je maakt daarbij gebruik van de verschillende kwaliteiten die de 4 spelers hebben. De een is wat beter in het afslaan, de andere kan goed putten, slaat de bal feilloos uit de bunker of is een ster in de Chip & Run slag. Door dit principe is het zelfs mij gelukt om een birdieput te maken, voor de eerste keer in mijn golf carrière.

Hoe mooi zou het zijn als iedereen in een team zijn eigen kwaliteiten optimaal kan inzetten en je samen een resultaat kan bereiken dat iedereen afzonderlijk voor onmogelijk houdt. En je als bedrijf ook nog iets betekent voor kinderen die wat minder geluk hebben, alleen maar om het feit dat ze niet in Nederland zijn geboren maar in een land waar ze in een uitzichtloze situatie terecht komen door omstandigheden waar ze zelf niets aan kunnen doen. Geloof je net als wij ook dat bedrijven de wereld een stuk mooier kunnen maken door iets terug te doen voor anderen, kijk dan eens op www.net4kids.org.

Mario Huibers  

Never Surrender

November 21, 2016By Mario Huibers

What if I say I will never surrender?

Ik ben geen loper met een uitgesproken hardlooptalent. Maar wel nieuwsgierig naar de runners high. En inwoner van Breda, dus dan moet je toch echt wel een keer de Singelloop hebben gelopen, de gezelligste loop van Nederland. Omdat het bij mij altijd goed werkt om een concreet doel te hebben had ik me ingeschreven voor de 10 kilometer, vier weken voor de wedstrijd. Ik was al enige tijd aan het trainen met behulp van de “Hardlopen met Evi-app.”

Lopen met Evi is leuker dan alleen. Ook onze hond was elke keer door het dolle heen als ie met me mee mocht naar het Mastbos om trainingskilometers te maken. Met de aanmoedigingen van Evi zat ik al snel aan de 5 kilometer, zonder te wandelen. Vooral de aanmoediging; “He Mario, zijt gij in uw vorige leven topsporter geweest!”  gaf me al een beetje vleugels. Een echte runners high was het niet, maar die kon nog komen. Door een blessure aan mijn voet heb ik de voorbereiding een paar keer moeten onderbreken.  In de laatste weken voor de Singelloop kwam ik tot 8 en 9 kilometer, dus dan moet ik de 10K ook kunnen volbrengen dacht ik. Met een streeftijd van 1 uur en 5 minuten, daar kwam ik op uit als ik mijn beste tijd doortrok naar de 10 kilometer.

Rustig beginnen was het devies van mijn beter getrainde en getalenteerde hardloopvrienden. Als je niet meer kunt, kun je ook altijd nog een stukje wandelen. Vol spanning, beetje zenuwachtig zelfs, stond ik aan de start van de Singelloop in mijn NAC shirt. Lopen op gevoel maar wel met muziek, dat werkt goed voor mij. De eerste 7 kilometer gingen voorspoedig en ik lag ver voor op mijn schema. Toen klonk via mijn koptelefoon mijn favoriete nummer van de Foo Fighters, The Pretender. Opgezweept door de geweldige beat haalde ik de ene na de andere loper ik. What if I say I will never surrender!!! Na het nummer mijn koptelefoon afgedaan en genoten van de NAC supporters langs het parcours. NAC is mijn cluppie, die als devies heeft NOAD, Nooit Opgeven, Altijd Doorgaan! Mijn bovenbenen stonden op ontploffen, maar de laatste 3 kilometer ben ik naar de finish gevlogen! Runners high plus, onderweg verder opgezweept door blaasorkesten en het publiek. Na ruim 58 minuten passeerde ik de finishlijn en had ik mijn eerste 10 kilometer volbracht. Intens gelukkig en een vliegervaring rijker.

Mario Huilers

De Bluefoot, een bijzondere vogel

July 24, 2015By Mario Huibers

De Bluefoot ofwel Blauwvoet gent is familie van de Jan van Gent en komt voornamelijk voor op de Galapagos eilanden. Zijn naam ontleent ie aan zijn felblauwe voeten. Deze kleurrijke vogel leeft in kolonies en jaagt samen met zijn familie op vis. Ze jagen op spectaculaire wijze en hebben een scherp gezichtsvermogen. Als ze vanuit de lucht een lekker hapje hebben gespot slaan ze hun vleugels naar achteren en duiken ze in een adembenemende vlucht met hun kop naar beneden het water in om de visjes te verschalken. Spot, duik, splash, beet! Ze jagen zelfs op vliegende vissen.

Bluefooten zijn niet bang, daarom werden ze door de Spanjaarden die ze voor het eerst zagen bobo’s genoemd. Bobo betekent domoor. Omdat ze niet bang waren voor mensen, waren ze een gemakkelijke prooi. In het Engels is dit verbasterd tot boobies. Bluefoot Boobies.

Hoe feller de kleur van hun voeten, des te aantrekkelijker zijn ze voor een partner van het andere geslacht. Hun blauwe voeten helpen om de eieren warm te houden. Soms wordt de kleur wat minder fel, dan slaan ze een broedseizoen over om weer op kracht te komen. De paringsdans is uniek en spectaculair en ziet er grappig uit. Wij zijn verliefd geworden op deze bijzondere en dappere vogel, daarom hebben wij gekozen voor de naam Bluefoot Family.

Mario Huibers
#Bluefoot #Vogel #Boobies